Lista obiektów i miejsc w pobliżu
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Historia Żydów gliwickich sięga XVII wieku, choć w większej liczbie zaczęli się oni tutaj osiedlać sto lat później. Pierwsza synagoga powstała w Gliwicach w roku 1812, zaś w 1861 otwarto kolejną. Cmentarz żydowski, położony przy obecnej ul. Poniatowskiego, zwany nowym, założony został w latach 1902 - 1903 z powodu ogromnego wzrostu ludności żydowskiej, a co za tym idzie przepełnienia starego cmentarza przy obecnej ul. Na Piasku. Pierwotnie powierzchnia nowego cmentarza wynosiła 2,5 ha.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Kościół pod wezwaniem Chrystusa Króla w Gliwicach należy do najciekawszych międzywojennych realizacji budownictwa sakralnego na terenie Śląska. Świątynię wzniesiono w dzielnicy Zatorze w latach 1934-35. Powstała z cegły, według projektu architekta Karla Mayra. Nadał on świątyni kształt ekspresjonistyczno-modernistyczny. We wnętrzu bardzo interesujące są, zachowane z pierwotnego wystroju, cztery przedwojenne witraże oraz fresk przedstawiający Chrystusa Króla (autorstwa Karla Platzka).
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Kościół pod wezwaniem Świętej Rodziny w Gliwicach, w dzielnicy Zatorze, został zbudowany w latach 1899-1901, kiedy na tych rolniczych dotychczas terenach pomiędzy Gliwicami i Zabrzem rozwijał się dynamicznie przemysł ciężki, a obok fabryk budowano osiedla robotnicze. Kościół, w stylu neogotyckim, na planie krzyża greckiego, wzniesiono dzięki funduszom właściciela pobliskiej huty (niegdyś „Gliwice”, później „1 maja”) Oscara Huldschinsky’ego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Pierwsze wzmianki o osiedlaniu się Żydów w Gliwicach pochodzą z XVII wieku. W XVIII wieku mieszkało tutaj kilkanaście żydowskich rodzin. W 1812 roku wybudowali oni swoją pierwszą synagogę. Trzy lata później założono najstarszy cmentarz – przy obecnej ul. Na Piasku. Do dziś przetrwało około 500 nagrobków, wykonanych najczęściej z piaskowca. Najokazalsze jest neoklasycystyczne mauzoleum rodziny Meyerów. Na Piasku pochowano wielu członków znanej rodziny Troplowitz.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Drewniana wieża antenowa Radiostacji jest cudem przedwojennej myśli inżynierskiej oraz świadectwem odwagi jej budowniczych. Dzięki wysokości 111 m zajmuje obecnie pierwsze miejsce na liście najwyższych na świecie konstrukcji, zbudowanych całkowicie z drewna. Wzniesiono ją w 1935 roku na terenie nowo powstałej stacji nadawczej przy ulicy Tarnogórskiej. 31 sierpnia 1939 roku obiekt był miejscem akcji prowokacyjnej, przeprowadzonej przez funkcjonariuszy hitlerowskiego SS, zwanej w historiografii prowokacją gliwicką.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Gmach dzisiejszego Wydziału Inżynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Śląskiej w Gliwicach zaliczany jest do najefektowniejszych na Śląsku manifestacji niemieckiej architektury funkcjonalistycznej, wzbogaconej elementami ekspresjonistycznymi. Budynek został wzniesiony w latach 1927-1930, na potrzeby Państwowego Wyższego Liceum im. Josepha von Eichendorffa. Jego projekt opracowano pod kierunkiem miejskiego radcy budowlanego, Karla Schabika.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Cmentarz Hutniczy przy ul. Robotniczej należy do najstarszych w Gliwicach. Założono go na początku XIX wieku z inicjatywy zarządu Królewskiej Odlewni Żeliwa; był miejscem ostatniego spoczynku pracowników huty – mistrzów, inżynierów oraz projektantów odlewów artystycznych i mieszkańców dzielnicy. Leżą tu m.in. John Baildon i Theodor Kalide. Cmentarz został zdewastowany po II wojnie światowej.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Historia powstania pierwszej fabryki drutu na Śląsku sięga 1852 roku i wiąże się z postacią niemieckiego przemysłowca Wilhelma Hegenscheidta, który przyjechał na Śląsk z Westfalii.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Gliwice
    Monumentalny i surowy gmach dawnego Teatru Miejskiego w Gliwicach mieścił niegdyś jedną z najlepszych placówek tego rodzaju na Śląsku. Gliwicka scena powstała pod koniec XIX w., a w latach międzywojennych stanowiła część Górnośląskiego Teatru Trzech Miast. Budynek uległ częściowemu spaleniu w 1945 r., gdy podłożyli pod nim ogień czerwonoarmiści. Lata 90. XX w. przyniosły rewitalizację gliwickiej sceny, która – nazwana „Ruinami” – stała się miejscem wielu przedsięwzięć kulturalnych.
  • Przyroda
    Gliwice
    Gliwicka Palmiarnia położona jest na terenie rozległego Parku im. Chopina, pomiędzy Kłodnicą a Kanałem Kłodnickim. Jej początki sięgają końca XIX wieku, a czas rozkwitu przypadł na lata 20. i 30. ubiegłego stulecia. Obecnie Palmiarnia jest nowoczesną instytucją, egzotyczną oazą w centrum przemysłowego miasta. Oprócz roślin tropikalnych czy kaktusów można tu zobaczyć chociażby owiane złą sławą piranie czy groźne gady.