Список экскурсий
Поиск экскурсий
Область поиска на карте
Wybierz pozycje
<< меньше

The beginnings of the Silesian Museum go back to 1924 , which is the date of establishing Towarzystwo Muzeum Ziemii Śląskiej (Society of Museum of Silesian Land). The society started to collect objects of cultural and spiritual value created in Silesia. Formally, after the resolution was passed by the Silesian Parliament on the 23rd January 1929, the Silesian Museum was set up and in May the first exhibition opened to the public. The museum pieces were displayed on the fifth floor of the Provincial Office and the Silesian Sejm building. Its first director was Tadeusz Dobrowolski, who instigated the whole program of this institution and coordinated it. He started with assembling items like: folk costumes, handicraft, paintings and a collection of sacred art. ||In 1936 the construction of a new building for the museum started. It was going to be one of the most spectacular and modern edifices of that type in Europe. The overall concept of it was developed by its main architect Karol Schayer. Construction works finished in 1939 but the building was never officially opened. As soon as the World War II broke out the Nazi dismantled (tore down) the building – a symbol of Polish identity. The collection suffered as well and its sizeable chunk was destroyed and plundered. The rest that survived was moved to Landesmuseum in Bytom, now called the Upper-Silesian Museum.

Больше>>

The Upper Silesian Ethnographic Park or Górnośląski Park Etnograficzny is an open-air museum in Chorzów, Poland. It is referred to as a skansen, stemming from the first open air museum of its kind, the Skansen in Stockholm, Sweden. The area of the park is 25 hectare.||The museum presents a range of agricultural buildings from all over Silesia. Amongst those are cottages from the Beskids, farmsteads from the Pszczyna region, a wooden church from Nieboczowy dating from the 18th century and a large number of buildings and artifacts from Istebna in Cieszyn Silesia.

Больше>>

W połowie XIX wieku zmarłych obywateli Bytomia chowano na cmentarzu, położonym nieopodal zachodnich granic miasta. Rozwój gospodarczy i co za tym idzie ludnościowy Bytomia, spowodował konieczność wytyczenia nowej, większej nekropolii. Na jej miejsce wybrano działki znajdujące się przy jednym z ważniejszych traktów miejskich, prowadzącym z Bytomia do Piekar Śląskich, czyli ul. Piekarskiej. Od 1888 roku nekropolia pozostaje pod opieką parafii Świętej Trójcy.

Pierwszą część cmentarza Mater Dolorosa (po niem. FriedhofMaterDolorosa) otwarto w roku 1868. Użytkowanie drugiej rozpoczęto kilkanaście lat później. W 1882 roku poświęcono kaplicę cmentarną pod wezwaniem Matki Bożej Bolesnej. Projektantem tej smukłej, neogotyckiej budowli był Hugo Heer – architekt wywodzący się z Bytomia, a działający w Wiedniu. Świątynia mogła powstać dzięki hojnemu zapisowi mieszkanki Rozbarku, Julianny Garus, która na ten cel przekazała 12 tysięcy marek.

W zabytkowej kaplicy spoczywają najwybitniejsi przedstawiciele bytomskiego duchowieństwa. W jej wnętrzu odnajdziemy na przykład płyty nagrobne ks. Norberta Bonczyka, zwanego „śląskim Homerem” czy ks. Wiktora Durynka. Natomiast w sąsiedztwie kaplicy znajduje się nagrobek ks. Józefa Szafranka, nazywanego „czerwonym farorzem”.

Cmentarz Mater Dolorosa jest miejscem pochówku bytomian o polskich i niemieckich korzeniach. Leżą więc tutaj obok siebie Paul Jackisch (XIX-wieczny architekt) i Georg Bruening (wieloletni burmistrz z przełomu XIX i XX wieku) oraz działacze „Rodła” (polskiej organizacji na terenie Niemiec): Antoni Józefczak czy Józef Kwietniewski.

Na cmentarzu zachowało się wiele zabytkowych kaplic grobowych, mauzoleów, pomników i nagrobków z końca XIX i początków XX wieku. Do rejestru zabytków wpisano także ogrodzenie cmentarza i wiele pomnikowych okazów drzew.

Больше>>