Lista obiektów i miejsc w pobliżu
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Gmach Urzędów Niezespolonych stanowi zachodnią pierzeję placu Sejmu Śląskiego w Katowicach. Powstał on w drugiej połowie lat 30. ubiegłego wieku, by pomieścić te urzędy administracji rządowej, które nie wprowadziły się do stojącego naprzeciwko gmachu Sejmu Śląskiego. Budynek Urzędu w stylu modernistycznym zaprojektował Witold Kłębkowski, nadając mu kształt leżącego prostopadłościanu. Na wschodniej fasadzie południowego ryzalitu przed II wojną światową była kamienna płaskorzeźba orła w koronie, dzieło Stanisława Szukalskiego, usunięta przez hitlerowców.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Budynek starego dworca kolejowego w Katowicach wzniesiony został z początkiem XX w. i przez wiele lat stanowił jedną z wizytówek Górnego Śląska. Z biegiem czasu gmach dworca stawał się coraz mniej wystarczający dla potrzeb rosnącego ruchu pasażerskiego, co sprawiło, że był kilka razy powiększany wzwyż, a po II wojnie podjęto decyzję o zbudowaniu nowego obiektu, który oddano do użytku w roku 1972. Obecnie budynek starego dworca należy do prywatnej firmy.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Centrum Kultury Katowice im. Krystyny Bochenek jest jedną z najważniejszych instytucji kulturalnych na mapie Górnego Śląska. Centrum prowadzi działalność wystawienniczą i edukacyjną, organizuje festiwale i koncerty; w jego budynku siedzibę ma m.in. Teatr Korez, Centrum Scenografii Polskiej czy kluby muzyczne. Gmach Centrum wzniesiono w latach 70. ubiegłego wieku jako Centrum Kształcenia Ideowo-Wychowawczego Kadr Robotniczych.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Sejm Śląski był w okresie międzywojennym władzą ustawodawczą autonomicznego województwa śląskiego. W latach 1925-1929 w Katowicach został zbudowany okazały gmach, który stał się siedzibą zarówno Sejmu Śląskiego, jak i Urzędu Wojewódzkiego. Budynek – największy w ówczesnej Polsce – wzniesiono w stylu neoklasycystycznym. Sala Sejmowa stała się wzorcem dla powstającego w tym samym czasie Sejmu Rzeczypospolitej.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Katowice rozwinęły się z małej wsi w duży ośrodek miejski o charakterze przemysłowym w ciągu kilkudziesięciu lat, od końca XVIII do połowy XIX wieku. Najstarszą i najważniejszą oś urbanistyczną stanowi linia łącząca trzy place: Wolności, Rynek i Szramka. Z tych trzech placów, najwcześniej wytyczono Rynek – miejsce, które od kilku stuleci było ważnym węzłem komunikacyjnym. Najstarszą oś miejską zabudowano licznymi reprezentacyjnymi gmachami, w tym synagogą, kościołem Mariackim itp.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Kościół pod wezwaniem św. Kazimierza w Katowicach został zbudowany w latach 1930-33, jako świątynia garnizonowa, służąca żołnierzom stacjonującej wówczas w mieście 23. Dywizji Piechoty Wojska Polskiego. Kościół jest pierwszym obiektem sakralnym w kraju, wzniesionym w stylu uproszczonego modernizmu, czyli funkcjonalizmu. Jego projektantami byli Leon Dietz d'Arma oraz Jan Zarzycki. Wystrój wnętrza wykonano w stylu art deco.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Archikatedra Chrystusa Króla w Katowicach powstawała przez prawie 30 lat - dzieło budowy rozpoczęto w 1927 roku, a uroczystość konsekracji świątyni miała miejsce w roku 1955. Powstał budynek w stylu nawiązującym do klasycyzmu, z monumentalną kolumnadą przed wejściem głównym i charakterystyczną kopułą centralną. Kopuła ta ma 64 m wysokości i jest niższa od pierwotnie projektowanej aż o 38 m. Świątynia jest największą archikatedrą w Polsce.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    W 1934 roku ukończono w Katowicach budowę gmachu Urzędu Skarbowego. Budynek stanowił ewenement na skalę europejską - ów „drapacz chmur” nie dość, że był wówczas najwyższym, 17-kondygnacyjnym, budynkiem w Polsce i jednym z najwyższych w Europie, to na dodatek wzniesiono go w - rewolucyjnej naówczas - technologii szkieletu stalowego. Projekt architektoniczny przygotował Tadeusz Kozłowski, a stalową konstrukcję opracował profesor Stefan Bryła.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Katowice
    Budynek Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach przy ul. Jordana to jeden z obiektów reprezentujących najnowszą architekturę na Górnym Śląsku. Budowla wzniesiona została w pierwszych latach naszego wieku wg projektu Jacka Kusia, Tadeusza Orzechowskiego, Jerzego Stysiała i Henryka Wilkosza. Projekt ten uzyskał Grand Prix w konkursie „Architektura Roku Województwa Śląskiego” za rok 2004.