Wieś Rudziniec, będąca zarazem siedzibą gminy, leży w powiecie gliwickim. Miejscowość, nosząca pierwotnie nazwę Rudno Małe, wzmiankowana była już w 1305 r. Rozwój okolicy w wieku XIX wiązał się z powstaniem huty żelaza. Pod koniec III powstania śląskiego w rudzinieckim pałacu mieścił się sztab powstańczy. Do zabytków miejscowości oprócz drewnianego kościoła należy właśnie pałac, wzniesiony w połowie XIX w. W tym neoklasycystycznym obiekcie mieści się obecnie kilka instytucji.
Niewątpliwie jakaś rezydencja w Rudzińcu istniała jeszcze przed powstaniem stojącego tu obecnie pałacu. Wiemy bowiem, że w latach 1787-1833 miejscowość stanowiła rodową siedzibę jednej z gałęzi rodu von Groeling. Gdy w 1846 r. Rudziniec przeszedł w ręce rodziny von Ruffer-Rother, wznieśli oni późnoklasycystyczny pałac. Budowla ta ukończona została przed rokiem 1860. Niestety niedługo później, w 1874 r., rezydencja padła ofiarą pożaru, który zresztą strawił również znaczną część zabudowy wsi. W latach 1874-76 pałac odbudowano. Zmianę jego wyglądu przyniosła przebudowa dokonana w 1907 r. Wówczas pałac uzyskał charakter budowli w stylu neorenesansu włoskiego. Kilkakrotnie zmieniająca właścicieli budowla była siedzibą rodów von Groelin, Obermann, von Ruffer. W latach PRL rezydencja przez trzy dekady dzieliła losy innych, podobnych zabytków – najpierw zdewastowana i przez długi czas zupełnie opuszczona, w latach 60-tych zaadaptowana została na mieszkania dla pracowników Państwowego Gospodarstwa Rolnego, a następnie służyła jako magazyn. Lata 70-te XX w., przyniosły remont (co w tych czasach było raczej wyjątkiem niż regułą w przypadku tego rodzaju obiektów). Po okresie użytkowania przez Uniwersytet Ludowy, a potem Szkołę Rolniczą oraz Ochotnicze Hufce Pracy, obiekt przejęty został przez Kuratorium Oświaty i Wychowania. Od lat 80-tych mieściła się tu szkoła. Obecnie część pomieszczeń wykorzystywana jest przez bibliotekę i ośrodek pomocy społecznej. Trzykondygnacyjna budowla, nakryta spłaszczonym, czterospadowym, łamanym dachem, wzniesiona jest na planie prostokąta. Frontowa, 9-osiowa elewacja posiada 3-osiowy, pozorny ryzalit środkowy ze wspartym na czterech żeliwnych kolumnach tarasem. Elewacje posiadają zdobienia w postaci boniowania, obramowań okien oraz wieńczącego fryzu z dekoracją roślinną. Obok pałacu znajduje się 13-hektarowy park, na którego terenie znajduje się staw z wyspą oraz interesujące okazy drzew z dużą ilością pomników przyrody.